ตัวเบ็ดตกกุ้งเฉพาะทาง PIN-HOOK

ท้องเบ็ดดัดหักมุมคล้ายเลข 7 ก้านตูดเบ็ดตั้งตรง แล้วหักมุมลงสู่ท้องเบ็ด โดยดัดปลายคมให้เปิดและชี้ขึ้นเพื่ออยู่ในตำแหน่งพร้อมรับแรงยก

ตำแหน่งปลายคมที่เปิดและชี้ขึ้นช่วยลดระยะการเคลื่อนตัวที่ต้องใช้ในการเข้าสู่เนื้อ เมื่อเกิดแรงยกจากการสะกิด คมเบ็ดจึงสามารถเข้าหาบริเวณคางหรือโคนก้ามได้รวดเร็ว

เมื่อทุ่นเริ่มจม ให้ชั่งสายและยกสะกิดทันที ไม่จำเป็นต้องรอให้กุ้งอมเหยื่อลึก เหมาะกับการตกที่ต้องการจังหวะเกี่ยวรวดเร็วและทำรอบต่อเนื่อง

งานบ่อปูนส่วนใหญ่ใช้คันชิงหลิวหรือคันตกกุ้งความยาว 1.5–1.8 เมตร สายเมนเป็นเอ็นหรือ PE ตามความถนัด และใช้ทุ่นทุกคัน ทรงทุ่นมีให้เลือกหลายแบบ ทั้งทรงรักบี้ ทรงดินสอ ทรงลูกข่าง ทรงใบไม้ และทรงตัวหนอน ซึ่งวิธีตั้งทุ่นไม่ต่างกันมาก

ก้านเบ็ดดัดแอ่นออก แล้วพับช่วงปลายให้หักมุมกลับเข้าหาตูดเบ็ดเป็นมุมแหลม ทำให้แนวของก้านและปลายคมมีทิศทางที่เหมาะกับการถ่ายทอดแรงจากการวัดและงัดคัน

เมื่อสายตึงและผู้ตกวัดหรือยกคัน โครงสร้างก้านแอ่นจะรับแรงจากสายและส่งต่อไปตามแนวตัวเบ็ด ขณะที่ปลายที่หักมุมช่วยกำหนดทิศทางของแรงเข้าสู่บริเวณปลายคม ทำให้เกิดแรงสกัดที่คมเบ็ดได้สูง เหมาะกับการเกี่ยวกุ้งตัวใหญ่และเนื้อที่หนา

ชั่งสายให้ตึงมือก่อน แล้วใช้การวัดหรือยกงัดด้วยข้อมือเพื่อส่งแรงผ่านก้านเข้าสู่ปลายคม เน้นการส่งแรงอย่างต่อเนื่องและควบคุมทิศทาง มากกว่าการกระชากสายอย่างรุนแรง ในงานหย่อนตรง เมื่อตะกั่วถึงพื้นให้ดึงสายขึ้นเล็กน้อย ไม่ให้สายหย่อนจนตัวเบ็ดติดพื้นหรือจมเลน

ตกริมตลิ่งชันหรือบนเรือ ใช้ได้สองแบบ คือ นางลอยที่พันตะกั่วฟิวส์ไว้ที่ก้านตัวเบ็ด หรือดรอปช็อตที่ผูกตะกั่วห่างจากตัวเบ็ดประมาณ 4–5 ซม. แล้วหย่อนลงตรงๆ จากปลายคัน ส่วนหมายไกลใช้สายหน้าแบบเดียวกับงานตกปลาหน้าดิน คือ สายเมน ตะกั่ว ลูกหมุน แล้วต่อสายหน้ายาว 20–25 ซม. ถึงตัวเบ็ด โดยไม่พันตะกั่วฟิวส์ที่ก้าน